Kryesore

“Si shpëtova nga Covid 19”, Gent Zenelaj rrëfen ditët e tij më të vështira: E tmerrshme, nuk lidhja dot këpucët!

22:00 - 21.02.21 gsh

Në muajin dhjetor Gentian Zenelaj humbi të atin për shkak të infektimit me Covid-19.Po ashtu aktori i njohur kaloi dhe vetë një betejë shumë të vështirë me virusin, me të cilin ju desh të luftonte për 14 ditë. I ftuar së fundmi në programin “Fitstation” me Çenkuela Hasën, Zenelaj ka rrëfyer ditët e tmerrshme me koronavirusin.



“E kalova vetë në kurriz është një sëmundje e tmerrshme. Unë kam pasur 55% prekje të mushkërisë. E kam kaluar në formën më të rëndë të mundshme dhe një djalë që deri në nëntor zhytej 20 metra dhe në 4 janar nuk lidhja dot këpucët, nuk bëja dot një korridor. Do kujdesin maksimal, nuk duhet anashkaluar në asnjë moment, sepse bën kthesë brenda ditës. Pata shumë frikë për fëmijët, mendova që i braktisa në momentin më delikat të jetës së tyre. Kisha frikë dhe për veten, por kisha një frikë shumë të madhe për familjarët e mi”, rrëfeu Gentiani.

Ai tha se gjatë kohës që i ati ishte shumë sëmurë, ka hyrë vetë në pavion dhe ka parë nga afër situatën në spital.

“Kam pikëpyetjet e mia për shumë gjëra. Megjithatë unë jam koshient, sepse kur babai po kalonte një periudhë të vështirë unë hyra vetë në pavion. E kuptoj çfarë po ndodh dhe realisht nuk ka asnjë propagandë në botë që ma mbush mendjen çfarë po ndodh në spitalet tona. Unë mendoj që është një betejë e jashtëzakonshme dhe më beso në të dyja spitalet e Infektivit punojnë mjekët më të mirë shqiptarë. Sigurisht mes tyre punojnë dhe të korruptuar siç ka kudo. Unë mendoj se spitalet tona i kanë ezauruar të gjitha kapacitetet. As ata nuk po na ndihmojnë ne dhe as ne nuk po i ndihmojmë ata. Shqiptarët duhet të binden se situata është shumë e rëndë dhe këtë e kuptova kur pas meje u sëmurë bashkëshortja dhe pashë vështirësinë në gjetjen e ilaçeve, tmerri i madh është gjetja e infermierëve për kurim në shtëpi”, tha Zenelaj.

Shfaq Komentet (1)

Shkruaj nje koment

Adresa juaj email s’do të bëhet publike. Fushat e domosdoshme janë shënuar me një *

* *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  1. I dashur Gentian, lexova shkrimin tend, ti e tregon, kurse mua me mbushen syte me lot, eshte e tmershme qe te shohesh njeriun tend, ne kete rast babain tend duke vuajtur she duke pare vdekjen ne trupin tend, qe te mer frymen ne menyre te shpejte, sepse shendetesia shqiptare nuk ka as eksperience dhe as medikamente per te mundur kete virus vdekje prures, u mundove por nuk e fitove, babai besoj se iku me prenge ne shpirt, kur morem vesh qe edhe ti u infektove, thame te gjithe: O Zot, ndihmoje kete djale nene, mos i keput zemren, mire kush e ka provuar, por desh Zoti dhe konstrukti jot, qe e munde ate virus te tmerrshem, uroj qe te mos shohesh kurre ne jeten tende te tille tmerri, por jo vetem ti, por askush me nga brezat e rinj, familjare dhe prinder, te cilet kane femije per te ritur, shkolluar dhe ushqyer, qe neser te mos i mungoje asgje, te riten me prinder, motors dhe vellezer. Cdo dite ju ndjekim me kenaqesi, qeshim dhe lutemi per te gjithe, Genti, ti ngjan shume me djalin tim, te puth fort, qofshit familjarisht mire me shendet, femijet pacin fat dhe mbaresi ne cdo hap qe do hedhin. Pershendetje nga emigracioni. Uroj te vish ndonjehere kur te hapen rruget.

    Përgjigju ↓